را ابو داود ، طيالسى ، سعيد بن منصور در : السنن ، حاكم در : مستدرك و كنز العمال هم نقل كرده‌اند . همين مضمون را به نقل از ابو واقد ليثى ، در مسند چنين نقل مىكند : ابو واقد مىگويد : ما نزد پيامبر - ص - مىرفتيم و حضرت آيات نازله را بر من مىخواند . حضرت روزى به ما گفت : خداوند عزّ و جل مىفرمايد : انا انزلنا المال لاقام الصلاة و ايتاء الزكاة و لو كان لابن آدم واد لاحبّ ان يكون له ثان . و لو كان له واديان لاحبّ ان يكون لهما ثالثا . و لا يملأ جوف ابن آدم الا التراب ثم يتوب اللّه على من تاب . . . » . گيريم صداقت و شناخت ، از اين محدثين - نمىگويم داستان‌پردازان - از تفاوت و بعد ميان اين عبارات و بلاغت قرآن ، سخافت اين عبارت و اعجاز كلام خداوند ، سؤالى نمىكنند و از آشفتگى مطالب مطروحه در اين عبارات حرفى نمىزنند . ليكن آيا نبايد اين حضرات به عقل خود رجوع كرده سعى كنند ، غلطهاى زير را يك‌بار ديگر با دقت تجزيه و تحليل كنند : « الا المشركه » يعنى چه ؟ آيا دين به مشركه توصيف مىگردد ؟ « الحنيفية المسلمة » ، آيا دين به حنيف و مسلمان بودن توصيف مىگردد ؟ ظاهرا اين توصيفات مربوط به ذوى العقول است . و « ان ذات الدين » چه معنا دارد ؟ و يا : « انا انزلنا المال لاقام الصلاة » انزال مال يعنى چه ؟ و چه مناسبتى ميان مال و عامل اقامهء صلاة بودن موجود است ؟ براى استفادهء بيشتر به روايت زير توجه كنيد : جزء ششم مسند احمد با اسناد خود از مسروق نقل مىكند كه به عايشه گفتم : آيا پيامبر اكرم - ص - هنگام ورود به خانه چيزى مىگفت ؟ عايشه گفت : حضرت هنگام ورود به خانه به اين عبارات متمثل و مترنم بود : « لو كان لابن آدم واديان من مال لا تبغى واديا ثالثا و لا يملأ فمه الا التراب و ما جعلنا المال الا لاقام الصلاة و ايتاء الزكاة و يتوب اللّه على من تاب » . و باز در همان جزء ششم با سند خود از جابر نقل مىكند : پيامبر اكرم - ص - چنين مطالبى به زبان آورد . « لو ان لابن آدم واديا من مال لتمنى واديين و لو ان له واديين لتمنى ثالثا . و لا يملأ جوف ابن آدم الا التراب » .